Custom Search

lerdsin 41. ความลับ 40 ปี ของพี่แฉะ 

 

ภาพประกอบเน้นคน ไม่เกีียวกับในเรื่องนะครับ

lerdsin 41. ความลับ 40 ปี ของพี่แฉะ

ช่วงแรกของชีวิตนักสำรวจธรณีวิทยาได้เดินตามพี่แฉะขึ้นเหนือ ล่องใต้อยู่หลายปี แม้ว่ารูปร่างเราต่างกันมาก แต่ไม่มีปัญหาหรืออุปสรรคในการทำงานใดๆทั้งสิ้น แกสูงเกิน180 เซนติเมตร ส่วนผมเกือบ160 เซนติเมตร เวลาเดินป่า แกเดินนำมุ่งตัดขึ้นยอดเขาเพื่อหาที่โล่งเดินตามสันเขา เป็นการฝึกสอน บ่มเพาะนิสัยให้ผมชอบปืนป่ายหาที่พ่นควันบนยอดเขาโดยไม่รู้ตัว
    
เมื่อครั้งไปสำรวจเพื่อทำแผนที่ธรณีวิทยามาตราส่วน 1:50,000 ระวางบ้านแม่ละนา อยู่ในเขตอำเภอปางมะผ้า จังหวัดแม่ฮ่องสอน เราใช้โรงเรียนบ้านแม่สุยะเป็นพื้นที่ตั้งแคมป์ เพราะเป็นช่วงปิดเทอมใหญ่พอดี การเดินเข้าถึงพื้นที่ ลำบากมาก เส้นทางถนนสายแม่มาลัย-ปาย-แม่ฮ่องสอน ระยะทางสั้นก็จริงแต่ยังไม่เรียบร้อยดี หลายส่วนยังมีสภาพเป็นดินลูกรังลัดเลาะไปตามเขาสูง ส่วนเส้นทาง ฮอด-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน ระยะทางยาวกว่ามาก ถึงแม้ถนนราดยางมะตอยแล้วแต่ก็ทั้งโค้งทั้งแคบ โดยทั้งสองเส้นทางใช้เวลาเดินทางโดยรถยนต์ทั้งวัน ออกจากเชียงใหม่ตอนเช้าตรู่ ถึงพื้นที่สำรวจก่อนมืด  ในขณะนั้นมีเส้นทางอากาศแล้ว ใช้เครื่องบินชอร์ต รูปร่างคล้ายโลงศพบินได้ ถือเป็นทางเลือกที่น่าสนใจ เพราะใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง แต่ข้าราชการชั้นผู้น้อยไม่มีสิทธิ์เบิกค่าเครื่องบิน

โรงเรียนบ้านแม่สุยะ ตั้งอยู่ในชุมชนของไทยใหญ่ ภายใต้การดูแลของขุนส่า นักค้าฝิ่นระดับตำนาน เคยได้เห็นกองคาราวานขนหยกและฝิ่น นักธรณีวิทยาที่เซอซะงุ่มง่ามไม่ได้การแบบผมเห็นหยกเหมือนกรวดแม่น้ำ ไม่ได้สนใจอะไรเลย  ส่วนฝิ่น มีที่นอนสูบอย่างดีริมน้ำของ ผมไม่กล้ายุ่งเกี่ยว แต่ วินัย ช่างสำรวจ ไปทดลองนอนทำท่าดูดฝิ่น เขาบอกว่าสบายจริงๆ

การสำรวจครั้งนี้ พบหลักฐานสำคัญทางวิชาการหลายอย่าง โดยเฉพาะการพบซากดึกดำบรรพ์จำพวกปะการังในหินปูนที่บริเวณใกล้กับสะพานข้ามลำน้ำของ ฟอสซิลชนิดนี้ บ่งบอกให้รู้ว่าหินปูนนี้มี อายุ320ล้านปี  เกิดอยู่ในทะเลตื้น นอกจากนี้ยังได้ไปดูถ้ำปลา ที่มีคำร่ำลือว่าปลาในถ้ำเป็นปลาเจ้า ใครเอาไปกินจะมีอันเป็นไป  จะเป็นด้วยหุ่นที่น่าเกรงขามของพี่แฉะหรือบารมีของรถแลนด์โรเวอร์ไม่ทราบได้ เมื่อพี่แฉะถามเจ้าหน้าที่ว่า ทำไมไม่กินปลาในถ้ำ เจ้าหน้าที่ตอบมาเบาๆว่า "เนื้อไม่อร่อยครับนาย"

มีอยู่ครั้งหนึ่ง พี่แฉะและผมต้องกลับกรุงเทพด่วน แกตัดสินใจเดินทางโดยเครื่องบินและออกค่าตั๋วให้ผมด้วย ปรกติเครื่องบินชอร์ตบรรทุกผู้โดยสารได้15คน แต่เที่ยวนั้น มีเพียง 4คน โฮสเตทเอาลูกอมมาแจก พี่แฉะชวนคุยเรื่องน่าสนใจมาก "ถ้าเครื่องตกคงเหงาน่าดูนะ" เธอเลยไปนั่งอยู่กับนักบินจนถึงปลายทาง
   
เมื่อถึงเชียงใหม่ เราได้สำรวจทรัพย์สินรวมกัน 2 คน 150 บาท นาฬิกาพร้อมตึ๊ง 2 เรือน จึงตกลงไปค้างแรมที่อาคารสวัสดิการของกรมทรัพยากรธรณี เขต3 เชียงใหม่ ใกล้แยกโรงแรมรินคำ (ปัจจุบันคือแยกนิมมาน) โดยให้คุณโวย นักธรณีวิทยา ประจำเขตเชียงใหม่ ช่วยจัดการ  คืนนั้นเขาเลี้ยงต้อนรับหนักไปหน่อย พอมึนได้ที่เริ่มสุมหัวนินทาเจ้านาย นินทาหัวหน้าเขตเจ้าของพื้นที่ ปรากฏว่าคงเสียงดังโดยมิได้ตั้งใจ หัวหน้าเขตที่พักอยู่ใกล้กันมายืนอยู่หน้าห้องพร้อมบอกว่าถ้า ไม่ชอบ ไม่พอใจ แล้วมาพักทำไม พี่แฉะหันมามองหน้าผม "ไอ้เลิศ ไปพักที่อื่น" ผมกระซิบบอก ไม่มีตังนะ แกหัวเราะ อย่างกับผู้ชนะสิบทิศ   "หะห๊า เชียงใหม่ถิ่นกรู" เอาสิ ตายเป็นตาย ไปไหนไปกัน  เจอตู้โทรศัพท์ โทรหาเพื่อน 3-4 คน ไม่มีใครอยู่สักคน แกพาเดินจากแยกโรงแรมรินคำไปหาเพื่อนสนิทแถวประตูช้างเผือก  ระยะทางไม่ถึง3กิโลเมตร สบายมาก แต่ฟ้าไม่เป็นใจ เขาไม่อยู่ ไม่รู้จะติดต่อได้ไง เลยเดินต่อไปที่โรงแรมมนตรี ถามหาพี่เถียร ไม่อยู่อีก ปรึกษากันว่าพักที่นี่แหละ คิดว่าไม่มีปัญหาอะไร แต่เจ้าหน้าที่โรงแรมดันขอเก็บค่าหัองก่อน 200บาท ตายละวา นึกได้รีบถอดนาฬิกาวาง เขาเขียนโน๊ตไว้ น่าประทับใจมาก "ห้องนี้ยังไม่จ่าย ห้ามคืนนาฬิกาจนกว่าจะได้เงิน"

รุ่งเช้า เรา 2 คนรีบกินน้ำให้อิ่มท้องแลัวจับรถสองแถวไปภาควิชาธรณีวิทยา ม.เชียงใหม่ ค่ารถคนละ 2บาท พี่แฉะบอกจะไปหาเหยื่อ พวกอาจารย์ ต้องมีกันบ้างล่ะวะ รู้อยู่ว่าเชียงใหม่เป็นถิ่นของแกอยู่แล้ว แต่เหมือนฟ้าเล่นตลกที่เราหัวเราะไม่ออก อาจารย์พาลูกศิษย์ออกภาคสนามหมด เหลือแต่นักการภารโรง อยู่ 2 คน จากภาควิชาธรณีต้องเดินไปที่ทำการทรัพยากรธรณี เชียงใหมที่อยู่ไม่ไกลนัก เจอเหยื่อจนได้ พี่แฉะรีบเดินไปประกบทันที  "พี่เสี่ย ยืมเงิน500บาท ต้องได้ด้วยเดี๋ยวนี้" แม้พี่เสี่ยจะบอกว่าไม่มี พี่แฉะก็บอกว่าเป็นหน้าที่ของพี่เสี่ยที่ต้องหาเงินมาให้ยืม พี่เสี่ยหายไปเกือบชั่วโมงจึงเอาเงินมายื่นให้ พร้อมบ่นกระปอดกระแปดฟังไม่ได้ศัพท์ พี่แฉะรับเสร็จหันมายิ้มกับผม บอกแล้วไง เชียงใหม่ถิ่นกรู ไปหาของกินกันดีกว่า ต้มเลือดหมูหน้ามอ อร่อยที่สุดในสามโลก
   
จริง ๆ แล้ว พี่แฉะขอให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ไม่อยากให้รู้ว่าต้องมาตกระกำลำบาก เพราะเผลอนินทาเจ้านายแถมหาใครไม่เจอสักคน ปรกติแกเป็นคนกว้างขวาง มีเพื่อนทั่วเมืองเชียงใหม่จริง แต่ไม่น่าเชื่อว่ายามตกอับ เหยื่อหายากมาก ถ้าการสื่อสารสะดวกรวดเร็วเหมือนปัจจุบัน เหตุการณ์แบบนี้คงไม่เกิดขึ้นแน่นอน

ถือโอกาสนี้ บอกพี่แฉะให้ทราบเลยครับว่าผมรักษาคำมั่นสัญญา 40 ปีที่ผ่านมาไม่เคยบอกใครเลย  แม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่ได้บอกใครอีกว่าพี่พาเข้าสนามม้าหนองฮ่อ หวังต่อทุน ผลปรากฏว่า จาก150บาทเลยเหลือออกมา 40 บาท หมดค่าโทรศัพท์อีก20บาท จะไปไหนมาไหนใช้เดินดีที่สุด เพื่อสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรง

เลิศสิน รักษาสกุลวงศ์

29 ตุลาคม 2564 

---------------------------------------------

คำเตือน

- บทความนี้ นำมาจากแนวคิดนักวิชาการที่มีการนำเสนอผ่านสื่อที่น่าสนใจ นำมารวบรวมเพื่อใช้ประกอบในการศึกษาด้านธรณีวิทยา และใช้แลกเปลี่ยนแนวคิดเพื่อเรียนรู้ในงานด้านธรณีวิทยา (Geology) ไม่สามารถนำไปใช้อ้างอิงหรือประกอบในทางกฏหมายได้ โปรดตรวจสอบความถูกต้องกับแหล่งที่มาข้อมูลอีกครั้ง

------------------------------------------------
------------------------------------------------
สนใจดูบทความเพิ่มเติม

lerdsin รวมบทความ เลิศสิน รักษาสกุลวงศ์

------------------------------------------------

.

www.iok2u.com | Link2 | Link3

.

Copyright © 2014. All Rights Reserved.

เว็บไซต์เพื่อประชาสัมพันธ์สมาคมธรณีวิทยาแห่งประเทศไทย (GST) ไม่สามารถใช้อ้างอิงในทางกฏหมาย โปรดตรวจสอบความถูกต้องกับแหล่งที่มาข้อมูลอีกครั้ง

ที่ทำการสมาคม กรมทรัพยากรธรณี ถนนพระราม 6 ราชเทวี กรุงเทพฯ 10400

Line@: @gstorth / Email: gstorth@gmail.com / Website: www.gst.or.th / Fanpage: https://www.facebook.com/gstorth

ภายใต้การดูแลของ สมาคมธรณีวิทยาแห่งประเทศไทย (GST)

พัฒนาเว็บไซต์โดย เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ / udomtanateera_k@hotmail.com / LineID: Rainubon>